Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ... ΟΛΑ!!

Δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο να βλέπεις γυναίκες που είναι μόνες τους, χωρίς κάποιο σύντροφο για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής τους. Κάποτε αυτό ήταν απαγορευτικό. ΕΠΡΕΠΕ να παντρευτείς και να κάνεις οικογένεια πολύ πριν τα πρώτα -αντα!! 
Τώρα πια τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Γιατί, όμως, οι γυναίκες εξακολουθούν να θεωρούν τον εαυτό τους ανεπαρκή εάν δεν έχουν σύντροφο;


1. Είναι αλήθεια ότι η ανάγκη της μητρότητας είναι εκείνη που διέπει τις γυναίκες. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που η γυναίκα δεν νιώθει ολοκληρωμένη εάν δεν κάνει οικογένεια. Το κατά πόσον, όμως, η ανάγκη αυτή είναι έμφυτη είναι αμφιλεγόμενο. Το γεγονός ότι μόνο οι γυναίκες κυοφορούν, και επομένως είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της ανθρωπότητας, είναι θεμελιώδης παράγοντας ώστε να θεωρείται αυτονόητο ότι είναι στη φύση της να γίνεται μητέρα. Είναι, λοιπόν, κοινωνικά προσδιορισμένο ότι εάν είσαι γυναίκα θα κάνεις παιδιά. 
Εντούτοις, το λεγόμενο μητρικό φίλτρο δεν συναντάται σε κάθε γυναίκα. Και ενώ τα προηγούμενα χρόνια θα ήταν απαράδεκτο να μη θέλεις να κάνεις παιδιά, σήμερα είναι απόλυτα αποδεκτό. Υπάρχουν γυναίκες καριέρας, γυναίκες που δεν ενδιαφέρονται για δέσμευση, γυναίκες "τυχοδιώκτες". Εάν, λοιπόν, ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία, απενοχοποιήσου. Δεν είσαι υποχρεωμένη να κάνεις οικογένεια.


2. Ένας δεύτερος λόγος που η γυναίκα "πρέπει" να έχει σύντροφο έχει μακριές καταβολές στην ιστορία, και είναι πολύ απλός: να φροντίζει τον άντρα. Τον οποιονδήποτε άντρα. Ανέκαθεν οι άντρες θεωρούνταν ανίκανοι να φροντίσουν τον εαυτό τους. Δεν τον έβλεπαν, βέβαια, τόσο αρνητικά όσο σου φαίνεται εσένα τώρα που το διαβάζεις. Δεν μπορούσαν, διότι δεν προλάβαιναν. Έπρεπε να φέρουν χρήματα στο σπίτι γιατί η γυναίκα μεγάλωνε τα παιδιά. Οι ρόλοι, λοιπόν, ήταν μοιρασμένοι. Ο άντρας δουλεύει έξω και η γυναίκα μέσα.
Τώρα πια, όμως, εν έτει 2010 (προς 2011) οι άντρες έπαψαν να είναι ανίκανοι και οι γυναίκες δεν βρίσκονται πια κλεισμένες στο σπίτι. Άρα ο λόγος αυτός έχει εξαλειφθεί πλήρως. Η σχέση μεταξύ δύο συντρόφων δεν αναφέρεται πλέον στην επιβίωση, αλλά στην αλληλεγγύη, την αγάπη και την ισότητα.


3. Η οικογένεια, επίσης, παίζει βασικό ρόλο στην πίεση που ασκείται στη γυναίκα χωρίς σύντροφο. Οι γονείς θέλουν να αποκαταστήσουν την κόρη τους, για να έχει κάποιον σ΄ αυτή τη ζωή και φυσικά θέλουν να δουν και εγγόνια. Προβάλλουν, λοιπόν, τις δικές τους ανησυχίες και προσδοκίες στο δικό της πρόσωπο, με αποτέλεσμα εκείνη να νιώθει ότι απογοητεύει τους γονείς της με το να είναι αδέσμευτη.
Η ζωή, όμως, δεν ανήκει στους γονείς μας και ούτε πρόκειται εκείνοι να ζήσουν αντί για εμάς. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλεις να τους κάνεις περήφανους και ευτυχισμένους, αλλά ποτέ με κόστος τη δική σου ευτυχία και ελευθερία. Εκείνοι άλλωστε δε σε ρώτησαν για τις δικές τους επιλογές. 


4. Το περιβάλλον της γυναίκας παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο. Όλοι είναι δεσμευμένοι, παντρεμένοι, με παιδιά και εκείνη όχι. Δεν ταιριάζει στο κοινωνικά σωστό προφίλ. Συχνό φαινόμενο, επίσης, είναι οι φίλοι της να της "προξενεύουν" αδέσμευτους φίλους τους, ακόμα και αν εκείνη δεν το έχει ζητήσει, διότι θεωρείται αυτονόητο ότι το θέλει.


Τίποτα, όμως, δεν είναι αυτονόητο. Οι σχέσεις πρέπει να είναι επιλογή των ανθρώπων και όχι εξαναγκασμός. Χιλιάδες αποτυχημένοι γάμοι οφείλονται σε τέτοιου τύπου λάθος αποφάσεις. Εάν θέλεις να είσαι μόνη σου απλά ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟ!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου